ولوج

کلماتم را بر باد می نویسم. بازگویشان کنید اگر خواستید اما منبع را هم ذکر کنید

امید از نوع ماسیمو مارتینی اش
نویسنده : نسیم - ساعت ۱:٢۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

معمولا رواج سبک یا شیوه ای خاص در بین شاخه های مختلف هنر پیرو یک روند کلی است. می گویم معمولا، چون حتما استثنایاتی هم وجود دارد. با دنبال کردن این مسیر می توان اینطور نتیجه گرفت: موجهایی که باعث بروز و ظهور سبکی خاص می شود از هنرهایی آغاز می شوند که جنبه انتزاعی قویتری دارند.هنرهایی مثل ادبیات، نقاشی، موسیقی و نمایش و از این دریچه به هنرهای تجسمی تر تسری پیدا می کنند. از این جهت است که مجسمه سازی، معماری و طراحی صنعتی در ته این صف جا می گیرند. انگار برای فرم دادن به یک اندیشه شرط اول جاافتادگی آن است. حالا این درست که این تاخر زمانیها به خاطر شتاب دنیای امرز دیگر آنقدرها هم به چشم نمی آید.اما هنوز هم می توان همان نتایج قبل را گرفت. هر اندیشه ای که توانست خود را وارد حیطه طراحی فرم کند بی شک دیگر فقط یک موج گذرا نیست. اگر نگوییم سبک، اما می توان به عنوان یک اندیشه قابل تامل و تاثیرگذار ازش یاد کرد.

اینها را گفتم تا برسم به مسابقه طراحی ماسیمو مارتینی میلان. اما نه به سالهای فعالیت این مسابقه کار دارم نه به اهدافش که اگر علاقه مند بودید با یک سرچ کوچک خیلی چیزها می توانید درباره اش پیدا کنید. منظورم دقیقا همین دوره ٢٠١٠ اش است با موضوع دستهای هوشمند. می خواهم از بین تمام ٣١٣١ طرح شرکت دهنده در مسابقه برسم به طرح حبیبه مجدآبادی با نام میلیونها دست هوشمند که به همراه طرح دیگرش نقوش در حال پرواز جز طرحهای منتخب این دوره مسابقه است. خواستم عکسش را برایتان بگذارم اینجا نشد. از بس تمام سایتها تربناک شده اند آن هم با رایحه فیل. از سایت خودش ببینید که چطور این نشانه امیدواری همین طور قل قل خوران دارد تمام دنیا را در می نوردد با کلمه، با رنگ، با نت، و این آخری با فرم. دیگر قضاوتش با خودتان ...