ولوج

کلماتم را بر باد می نویسم. بازگویشان کنید اگر خواستید اما منبع را هم ذکر کنید

برای تو که مظلومترین حسین زمان ما بودی
نویسنده : نسیم - ساعت ۳:٠٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
 

دریغا که دیر شناختمت. خودم را می گویم منی که هیچ وقت آنقدر درگیر سیاست نبودم. برای من، تو- تا همین چند وقت پیش حتی- ولیعهد امام بودی که به یکباره برکنار شدی. همان که مادرم با آه ازش یاد می کرد و در کنار بزرگانی چون طالقانی و بهشتی قرارش می داد. برای من اما آن لباست کافی بود تا دلخوریهای تمام این سالها را به حساب تو هم بگذارم. پدر معنوی آرزوهای سبز من این بی انصافی بود، این طور ناگهانی رفتنت. آن هم درست زمانی که داشتیم دلخوش می شدیم به بودنت، داشتیم باورمی کردیم سالها حصر خانگی از آرمانهایت دورت نکرده، داشتیم سایه پدریت را بالای سرمان احساس می کردیم.بگذار هرکه هرچه می خواهد بگوید. بگذار فریاد بلندت را انحراف، آزادگیت را ساده لوحی و شجاعتت را پشت کردن به آرمانها تعبیر کنند. بگذار آیت الله اول اسمت را حذف کنند و کوته بینانه فکر کنند که پیروز میدان اند. ما عشقمان را بدرقه راهت می کنیم عشق فرزندانی که از تو یاد گرفتند آزادگی چیزی نیست که بشود خانه نشینش کرد تبعیدش نمود یا وادارش کرد به سکوت. قدرت را می توان با زور به دست آورد حضرات اما چه خوشتان بیاید چه نه  قلبهای ما از آن کسی است که حتی داعیه رهبری هم نتوانست جلوی حق گویی اش را بگیرد کسی که بیست سال انزوا هم چیزی از حق طلبی اش کم نکرد کسی که تا ابد آیت خدا بر روی زمین باقی خواهد ماند...